و كيف تعمهون و بينكم عترة نبيكم و هم ازمّة الحقّ و اعلام الدّين و السنة الصّدق فانزلوهم باحسن منازل القرآن و ردوهم ورود الهيم العطاش . « 1 » بعد ابن ابى الحديد در ذيل اين كلام امام مىگويد : اين فرمايش امام ( فانزلوهم باحسن منازل القرآن ) دلالت دارد بر عصمت آل پيغمبر ( ص ) و امير المؤمنين ( ع ) . چون حضرت مكلفين را امر مىكند كه با عترت از جهت جلالت و تعظيم و انقياد و اطاعت ، همانند قرآن رفتار كنيد . گفتار ابن ابى الحديد چنين است : فان قلت : قهذا القول منه يشعر بانّ العترة معصومة فما قول اصحابكم فى ذلك ( چون خودش معتزلى بود ) . قلت : نصّ ابو محمّد بن متّويه في كتاب الكفاية على انّ عليّا عليه السّلام معصوم . . . ادلّة النّصوص قد دلّت على عصمته و القطع على باطنه و مغيبه و انّ ذلك امر اختصّ هو به دون غيره من الصّحابة . « 2 » اين خيلى حرف مهمى است . حرف صاحب كفايه ( ابن متّويه ) كه تنها امير المؤمنين ( ع ) در ميان صحابهء پيغمبر معصوم بود . اگر در اين كتاب هيچ حرفى نباشد مگر همين يك جمله ، بر حقانيت فرمايش اماميه كافى است . بنده عقيده‌ام اين است كه اماميه در اثبات حقانيت خودشان هيچ‌احتياجى به كتابهاى خودشان ندارند . تمام كتابهاشان را بگذارند كنار ، كتابهاى اهل سنت كافى براى اثبات حقانيت عقايد اماميه‌اند . بنده عقيده‌ام بر اين است و بر اين مدعايم دليل دارم ، نه از كافىمان حرف مىزنيم ، نه از وافىمان حرف مىزنيم ، نه از بحارمان حرف مىزنيم . جناب خواجه طوسى هم اين حرفها را مىدانست نه اينكه اينها را نداند ، لذا عرض كردم كه خواجه را وادار كردند و به حرف آوردند كه فرمودند : آنها افضلند

--> ( 1 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، تحقيق محمد ابو الفضل ابراهيم ( بيروت ، دار احياء التراث العربى ، 1385 ق ) خطبه 86 ، ج 6 ، ص 373 . ( 2 ) - همان ، ص 376 - 377 .